Zamek Dolny
Zamek Dolny zwany też Pałacem Władców - główny obiekt Zespołu Zamkowego, siedziba Wielkich Książat Litewskich w Wilnie, znajdujący się przy Placu Katedralnym, na wschód od katedry.
Historia
Powstał za panowania Aleksandra Jagiellończyka w stylu późnogotyckim u stóp Zamku Górnego. Zygmunt I Stary przebudował zamek w stylu renesansowym. Przy budowie pracowali architekci: Bartolommeo Berrecci, Bernardino Zanobi de Gianotis i Benedykt Sandomierzanin. Za panowania Zygmunta II Augusta dobudowano w 1544 r. skrzydło zwane Pałacem Nowym. Pracami kierował Giovanni Cini przy udziale Giovanniego Mariii Mosca Padovano i Filippo Bartolommeo da Fiesole. Spełniał rolę pałacu wielkoksiążęcego. W 1610 r. podczas pobytu Zygmunta IV Wazy spłonął, po czym został odnowiony w stylu manierystycznym. W 1624 r. został przebudowany pod kierunkiem Costante Tencalla w stylu wczesnobarokowym.
Zniszczony przez Rosjan w czasie najazdu w latach 1655 - 61, nie został odbudowany i popadał w coraz większą ruinę. Po zajęciu Wilna przez Rosję w czasie III rozbioru (1795), jego pozostałości zostały rozebrane przez władze carskie (na polecenie gubernatora Fryzela z 1797 r.) w latach 1799 - 1803. Materiał robiórkowy został wykorzystany do budowy domów. Zachowane skrzydło wschodnie przebudowano w stylu klasycystycznym.
Wygląd
Zamek w okresie swojej świetności miał kształt nieregularnego pięcioboku z najbardziej reprezentacyjnymi trójkondygnacyjnymi skrzydłami: wschodnim i południowym, przy którym od strony dziedzińca znajdowały się krużganki arkadowe.
Wstecz | Dalej